قوم و طوايف به وجود مىآمد و پس از آن دوباره پراكنده مىشدند . امير عبد الرحمان خان ، با اين‌كه در ظاهر با تمامى طرحها و برنامه‌هاى امير شير على خان مخالفت ورزيد ، طرح او را درباره تشكيل اردوى منظم و دايمى به نام خود كرد . او توانست يك اردوى منظم 80 ، 90 هزار نفرى مجهز و قوى به وجود آورد كه با سلاح و امكانات روز كاملا آشنايى داشت . « 1 » بنابراين ، اردوى سمبوليك افغانستان نزديك به 100 هزار نفر توسط حاكم مستبد وطن شكل گرفت . همان‌طوركه مرزهاى كنونى كشور در دوره او تثبيت شد ، شمار ارتش هم از آن‌زمان به بعد به عنوان يك آرمان و آرزو ، به همان ميزان ثابت نگه داشته شده است . حتى در طرح بازسازى ارتش افغانستان با درنظر داشتن تحولات و تغييرات يكصد ساله ، باز هم همان معيار و ملاك اصل قرار گرفته است ، چرا كه از طريق گزارش رسانه‌هاى خبرى به تاريخ 10 ثور سال جارى يك سخنگوى ايساف در كابل اعلام داشت كه وزارت دفاع امريكا ( پنتاگون ) آموزش 80 هزار نيروى نظامى و پليس افغانستان را بر عهده گرفته است كه از اين

--> ( 1 ) . دربارهء تعداد اردوى امير عبد الرحمان خان اختلاف نظرهايى وجود دارد ، ولى اكثر مورخان آن را بين 80 تا 90 هزار و برخى هم تا 100 هزار نفر ذكر كرده‌اند . داكتر محمد حسن كاكر استاد سابق دانشگاه كابل مىنويسد كه « امير عبد الرحمان خان تشكيل يك اردوى دايمى و عصرى را به حيث يك وسيله موثر و قوى به منظور دفاع از خاك ، استرداد مناطق از دست رفته و استقرار و استحكام دولت و سلطنت خاندانى حتمى دانست . تا اواخر سلطنت يك اردوى بزرگ دايمى تقريبا 100000 نفر مجهز به اسلحهء عصرى به شمول توپ‌هاى ثقيل و تفنگها به سويهء كشورهاى عصرى جهان تشكيل داد و كوشيد تمام افراد ذكور مستعد به حمل سلاح را تربيت نظامى داده با توزيع تفنگها بين آنها يك ملت مسلح را تشكيل دهد . . . » ( افغان ، افغانستان و افغانها و تشكيل دولت در هندوستان ، فارس و افغانستان ، چاپ پيشاور ، ص 120 )